Blogia

Andresadas

Un anuncio de Puma do máis orixinal...

Aquí colócovos unha ligazón en Youtube (tamén o podedes ver na parte esquerda) 

Estes estudantes de publicidade teñen cada vez máis ideas disparatadas pero simpáticas e sempre con sentido do humor. Estes amigos fixeron un spot de botas de fútbol cambiando totalmente as ideas que as grandes axencias teñen deste deporte. A seguir con ese labor tan bonito....

O trailer de Cicatrices

Cartaz de Cicatrices

A SEGUNDA CURTAMETRAXE DE JAIRO IGLESIAS XA TEN TRAILER 

A ESTREA ESTÁ PREVISTA PARA FINAIS DE XUÑO  

O trailer da nova curtametraxe do realizador santiagués Jairo Iglesias, Cicatrices, xa está dispoñible na páxina web http://cicatrices.produccionesretrato.com.

Aquí, colócovos unha ligazón en Youtube 

A cinta que conta cos coñecidos actores galegos Isabel Branco, Xavier Deive e Estíbaliz Veiga conta a historia de tres persoas que tentan supera-lo seu pasado en terapias de grupo. 

Producciones Retrato, produtora de Iglesias e Sara Horta ten previsto estrear a finais de Xuño en A Coruña, onde se rodou a curtametraxe a mediados de febreiro. Despois da súa estrea oficial, teñen previsto proxectala tamén a Santiago de Compostela, Pontevedra, Lugo e Ourense, así como participar en distintos festivais, mostras de curtas e coloquios sobre o mesmo. 

Cicatrices ten unha duración de 12 minutos, e foi gravado en Alta definición o inverno pasado. Está coproducido por Formatoriginal e conta coa colaboración de Hoteles Zenit.  

FICHA ARTÍSTICA 

ELENA                                                  ISABEL BLANCO 

EL                                                        XABIER DEIVE 

MAR                                                    ESTÍBALIZ VEIGA                                                            

FICHA TÉCNICA 

Producciones RETRATO PRESENTA

EN COPRODUCCIÓN CON FORMATORIGINAL
 E COA COLABORACIÓN DE HOTELES ZENNIT

UNHA CURTAMETRAXE DE                     JAIRO IGLESIAS 

PRODUCIDO POR                                   SARA HORTA                                                          

                                                           JAIRO IGLESIAS
PRODUTOR ASOCIADO                          ANDRÉS VICTORERO
 

AXTE. DE DIRECCIÓN                            SARA HORTA 

GUIÓN                                                  JAIRO IGLESIAS 

DIRECTOR DE FOTOGRAFÍA                   ANDRÉS VICTORERO 

DIRECTORA DE CASTING                       JORGELINA DRAGONE 

MÚSICA                                               NICOLÁS CASAL 

DIRECCIÓN ARTÍSTICA                          RUTH CASADO 

SON                                                     YAGO PICO 

AXTE. DE SON                                      NATALIA CANCELA 

OPERADORES DE CÁMARA                     RAFAEL MALLO / RODRIGO        CHICO                                                           ALBERTO RODRÍGUEZ / DIANA DÍAZ 

ELÉCTRICO                                           SERGIO GONZÁLEZ 

MAQUILLAXE                                        NATALIA FERNÁNDEZ 

FOTO FIXA                                           RUTH CASADO 

PUBLICIDADE E RRPP                             ANDRÉS ROZADOS 

GRIP/ CATERING                                   MARÍA MARTÍNEZ 

SCRIPT                                                DAVID VÁZQUEZ 

INFORMACIÓN DE PRODUCIÓN

 DURACIÓN                                            12 minutos. 

FORMATO DE GRAVACIÓN                      ALTA DEFINICIÓN [HD] 

LOCALIZACIÓNS                                     A CORUÑA                               RODAXE                                                3 DÍAS                                                                                                                                  

SINOPSE

 Elena foi unha muller maltratada polo seu marido. Mar saíu adiante exercendo a prostitución. El é un ex alcohólico.
Tres pasados que superar en terapias de grupo.
  

Amo a Laura...

Amo a Laura...

Descarga o vídeo de Amo a Laura (precisas de Winrar para descomprimilo)

Ver o vídeo sen descargar

Ver un artigo relacionado

De onde vén este vídeo? A MTV creou unha páxina chamada Nomiresmtv na que unha suposta Asociación chamada Nuevo Renacer avoga pola castidade e o amor puro, nun ambiente relixioso extraño... Este vídeo é o pioneiro na iniciativa e a través de Internet este estrano videoclip é todo un éxito. Non sei que opinades vós, creo que é un vídeo máis que curioso, pero o feito de que se estea a facer tan famoso paréceme esaxerado...

A continuación, aquí tedes a letra da "canción"

Hagamos juntos, este crucigrama
Aplacemos lo otro para mañana
Cantar contigo, me llena de alegria
[sha la la la..sha la la la la]
Dejemos todo lo demas para otro dia
Quisiera besarte pero sin ensuciarte
Quisiera abrazarte sin dejar de respetarte.
Amar es saber esperar, es saber esperar, es saber esperaaaarrrr...

Amo a Laura, pero esperaré hasta el matrimonio
Amo a Laura, pero esperaré hasta el matrimonio

No voy a arrancar esa flor,
quien la destruya,
no seré yo...

"Joven, recuerda que el amor nace del respeto
que no hay nada mas hermoso en una pareja
que saber esperar juntos
ese momento maravilloso
que es la consumación del amor...
¡TU PACIENCIA TENDRÁ RECOMPENSA!"

Amo a Laura, pero esperaré hasta el matrimonio
Amo a Laura, pero esperaré hasta el matrimonio

No voy a arrancar esa flor,
quien la destruya,
no seré yo...

20 anos...

 

 

 

Con ese sorriso que tantas veces se reflexaba na túa cara... Eso é o que todos lembramos...

FELICIDADES ÓSCAR!!!!!!

Conxuro obrigatorio

Conxuro obrigatorio

Mouchos, coruxas, sapos e bruxas.
Demos, trasnos e dianhos,

espritos das nevoadas veigas.
Corvos, pintigas e meigas,

feitizos das mencinheiras.
Pobres canhotas furadas,

fogar dos vermes e alimanhas.
Lume das Santas Companhas,

mal de ollo, negros meigallos,

cheiro dos mortos, tronos e raios.


Oubeo do can, pregon da morte,

foucinho do satiro e pe do coello.


Pecadora lingua da mala muller casada

cun home vello.

Averno de Satan e Belcebu,

lume dos cadavres ardentes,

corpos mutilados dos indecentes,

peidos dos infernales cus,

muxido da mar embravescida.


Barriga inutil da muller solteira,

falar dos gatos que andan a xaneira,

guedella porra da cabra mal parida.


Con este fol levantarei as chamas

deste lume que asemella ao do inferno,

e fuxiran as bruxas acabalo das sas escobas,

indose bañar na praia das areas gordas.


¡Oide, oide!

os ruxidos que dan as que non poden

deixar de queimarse no agoardente,

quedando asi purificadas.


E cando este brebaxe baixe polas nosas gorxas,

quedaremos libres dos males da nosa ialma

e de todo embruxamento.


Forzas do ar, terra, mar e lume,

a vos fago esta chamada:

si e verdade que tendes mais poder que a humana xente,

eiqui e agora,

facede cos espritos dos amigos que estan fora,

participen con nos desta queimada.

Un anuncio de Axe desconocido...

Descarga aquí o anuncio de Axe (4shared.com)

Arriba tedes o anuncio para velo no reproductor Youtube

Estou a realizar un traballo para socioloxía do consumo no que realizarei un estudo sobre o consumo de deodorantes. Para elo, centrareime nos deodorantes masculinos, e, principalmente, na marca Axe. O estudo da súa publicidade e das súas campañas, paréceme máis que interesante... Por tanto, móstrovos un spot arxentino que non deu chegado aquí e que nunca vistes... Considero que non ten nada que ver coa liña que Axe seguiu nas súas campañas (márcalles o camiño, academias Axe Unlimited...)

Parecidos razonables de Ratzinger

Descarga aquí tódolos parecidos de Ratzinger

 

 

 

Amigos para sempre. Agasallo para Óscar.

 

 

Ver a foto!

Descarga Amigos para siempre dos Manolos

FELICIDADES ÓSCAR!!!!

Yo, no necesito conversar
porque adivino que ya sabes como soy
tú me has conocido siempre.
Tú, cuando me miras puedes ver
dentro de mi lo que ni yo puedo entender
yo te he conocido siempre.
Amigos para siempre being your always
be my friend
I need per sempra I need a lot light canorel
per for live I just the summer or spring
Amigos para siempre
I feel you need me even when we all apat
there’s no when you war in this walk up
walk my heart
per for live I just the summer or spring
Amigos para siempre.
Ven, nos queda tanto por vivir,
buenos momentos que podamos compartir
ya solo sé vivir contigo.
Sé que como un día partirás
pero también se que jamás olvidarás
la amistad que nos ha unido.
Amigos para siempre being your always
be my friend
I need per sempra I need a lot light canorel
per for live I just the summer or spring
Amigos para siempre
I feel you need me even when we all apat
there’s no when you war in this walk up
walk my heart
per for live I just the summer or spring
Amigos para siempre.
Yo, no necesito conversar
porque adivino que ya sabes como soy
tú me has conocido siempre.
Tú, cuando me miras puedes ver
dentro de mi lo que ni yo puedo entender
yo te he conocido siempre.
Amigos para siempre being your always
be my friend
I need per sempra I need a lot light canorel
per for live I just the summer or spring
Amigos para siempre.
I feel you need me even when we all apat
there´s no when you war in this walk up
walk my heart
per for live I just the summer or spring
Amigos para siempre
Amigos para siempre
Amigos para siempre
Amigos para siempre
Amigos para siempre
No naino naino naino naino naino na
No naino naino naino naino naino na
No naino naino naino naino naino na
Amigos para siempre.
No naino naino naino naino naino na
No naino naino naino naino naino na
No naino naino naino naino naino na
Amigos para siempre

Versionando publicidade...

 

Ver a fotografía

 

A miña canción preferida...

A miña canción preferida...

Descarga aquí a canción de Toquinho 

En los mapas del cielo
el sol siempre es amarillo
y las nubes, la lluvia
no pueden velar tanto brillo
ni los árboles nunca
podrán ocultar el camino
de su luz hacia el bosque
profundo de nuestro destino

Esa hierba tan verde
se ve como un manto lejano
que no puede escapar,
que se puede alcanzar sólo con volar
.

Siete mares he surcado
siete mares color azul.
yo soy nave, voy navegando
y mi vela eres tú.

Bajo el agua veo peces de colores
van donde quieren, no los mandas tú

Sobre un tramo de vía,
cruzando un paisaje de ensueño
es un tren que me lleva
de nuevo a ser muy pequeño,

De una América a otra
tan sólo es cuestión de un segundo,
basta con desearlo
y podrás recorrer todo el mundo

Un muchacho que trepa,
que trepa a lo alto de un muro
si se siente seguro
verá su futuro con claridad.


Y el futuro es una nave
que por el tiempo volará
yo soy nave voy navegando
y mi vela eres tú.
Piensa que el futuro es una acuarela
y tu vida un lienzo que colorear.
Siete mares he surcado
siete mares color azul.
Yo soy nave, voy navegando
y mi vela eres tú.
Bajo el agua veo peces de colores
van donde quieren, no los mandas tú

Siete mares he surcado
siete mares color azul.
Yo soy nave, voy navegando
y mi vela eres tú.
Piensa que el futuro es una acuarela
y tu vida un lienzo que colorear.

Soldier boy: onde a dulzura supera a tiranía...

Se queredes escoitar a canción, tedes o reproductor de Castpost enriba, baixo o texto de benvida do weblog.

Clica aquí para descargar esta canción popular alemana: Soldier boy

Esta fermosa muller que vedes na imaxe, é Susanne Christian, actriz dalgunhas películas alemanas. En 1957, coñeceu a Stanley Kubrick, durante a rodaxe de Senderos de gloria. Casaron o ano seguinte. Este fotograma, mostra o que para min (na miña escasa sabedoría de cinema) é unha das millores escenas da gran pantalla.

Esta xove alemana atópase rodeada de soldados que se mofan dela... Cando empeza a cantar unha dulce canción en alemán, os soldados van quedando abraiados co tema, e calan estupefactos, centrando a súa mirada cara a rapaza... Un soldado comeza a tararear a melodía da canción. Todos lle seguen. Deste xeito, mostráse como a dulzura e a melancolía poden superar á intolerancia e a brutalidade humana que, ás veces, aparece sen avisar..

Volare! oh,oh... Cantare, oh, oh, oh!

Descarga aquí este simpatiquísimo karaoke!

Todos coñecemos a famosísima canción dos Gipsykings, Volare, cantare... Pero... como é a letra? Algún de vós teñen unha idea? Este simpatiquísimo karaoke fará que bailades, cantades e reiades con esta mítica canción... É obrighatorio ter isto no seu op... A desfrutar!... (Isto é ghrasias a Chus...)

Cinemas da Lúa no transistor...

   Descarga aquí a cuña radiofónica        

Tres xoves galegos están aburridos sen saber que facer. A principal opción barallada é ir ó cine. Pero esa elección, supón tamén discusión. Que queredes ver? A cuña comeza respostando a esa pregunta.

Cada un dos tres amigos ten un xénero cinematográfico preferido. Andrés gusta das películas románticas, e con certa melancolía suxire unha longametraxe deste tipo. David non quere saber nada das películas de amor, e responde, de xeito taxante e descartando por completo a alternativa de Andrés, unha película de terror, que a maioría dos espectadores catalogan con asiduidade con esta expresión: “unha de medo” . Arianne está totalmente indecisa, non sabe que quere ver, pero, entón, para frear os seus amigos, e tratar de dar unha solución a discusión, ademais de para querer captar de atención deles e que tamén a ela a teñan en conta, di, dun modo dubitativo: “Un musical?”. Con esta cuña damos a resposta a todo que a xente quere ver: Cinemas da Lúa.
  

Uoh, Black Betty

Na parte de enlaces, tedes a canción para poder escoitala (reproductor Castpost). A segunda 

 

Whoa, Black Betty (Bam-ba-Lam)
Whoa, Black Betty (Bam-ba-Lam)
Black Betty had a child (Bam-ba-Lam)
The damn thing gone wild (Bam-ba-Lam)
She said, "I'm worryin' outta mind" (Bam-ba-Lam)
The damn thing gone blind (Bam-ba-Lam)
I said Oh, Black Betty (Bam-ba-Lam)
Whoa, Black Betty (Bam-ba-Lam)

Oh, Black Betty (Bam-ba-Lam)
Whoa, Black Betty (Bam-ba-Lam)
She really gets me high (Bam-ba-Lam)
You know that's no lie (Bam-ba-Lam)
She's so rock steady (Bam-ba-Lam)
And she's always ready (Bam-ba-Lam)
Whoa, Black Betty (Bam-ba-Lam)
Whoa, Black Betty (Bam-ba-Lam)

Whoa, Black Betty (Bam-ba-Lam)
Whoa, Black Betty (Bam-ba-Lam)
She's from Birmingham (Bam-ba-Lam)
Way down in Alabam' (Bam-ba-Lam)
Well, she's shakin' that thing (Bam-ba-Lam)
Boy, she makes me sing (Bam-ba-Lam)
Whoa, Black Betty (Bam-ba-Lam)
Whoa, Black Betty BAM-BA-LAM

A nosa milla verde...

A nosa milla verde...

Todos temos un camiño que percorrer... Unha longa milla verde. Un camiño no que deixaremos a grandes amigos, ou eles nos deixarán a nós... Unha distancia efímera, pero difícir de andar. Un chan cheo de baches e buratos que nos obstaculizarán nas nosas metas.

Cando estemos, nas nosas gaiolas, pechados, sen ningunha saída, soamente cos nosos pensamentos... Entón saberemos como saír dalí para camiñar a eito na milla. Sen presa pero sen pausa. A modiño, pisando no solo coitados. Sen apresurarse. A dozura con que cada un dos teus pés pouse o chan fará que a distancia se che faga máis placentera, menos sórdida... Paseniño. Un longo paso, e logo outro curto. Dous pasos seguidos e logo un fin o que hai que chegar...

Estará alguén esperando ó final do camiño? Se cadra deberiamos pensar naqueles que si estan agardando por nós durante o traxecto. Apoiarnos neles, querélos, amálos

 

... Buscar os nosos Mr. Jingles... e tamén compartilo. Talvez, cheguemos a Vilarato, e, senón, facer que a nosa milla verde se pareza a Vilarato o máis posible.

 

 

En que se convertiron os Óscar?

En que se convertiron os Óscar?

Non sei o que pensades todos vós, pero eu creo que a cerimonia de entrega dos Óscar xa non é o que era... Como vai ser favorita Brokeback Mountain? Algún de vós a viu? Sinceramente, non perdades o tempo... A película no canto de tratar a dura vida dos vaqueiros, trata do suposto "amor" entre dous deles, e máis que parecer un filme romántico, parece un anuncio de Marlboro...  Boeno, polo menos a fotografía é boa, diso non se pode un queixar...

Como podedes ver na parte superior do blogue, hai unha enquisa para que elixades a vosa película favorita (dentro das candidatas) para optar ó galardón coma millor película, todo por cortesía de interrogantes.com... O único voto existente é o meu... Aínda que non a vin enteira, Munich parece ser a millor película das nominadas, aínda que trala polémica servida pola descrición que Spielberg fixo dos acontecementos, é pouco probable que esta peli leve o premio... Vós opinade, digan cal é a preferida...

Un fotologue distinto...

Un fotologue distinto...

Despois de exames, festas e outros eventos sociais, chega o segundo cuadrimestre e con el, as novas materias... Para a miña sorte, etmos fotografía... Unha materia coma algo que tanto me gusta? Pois si... Para o meu deleite persoal, e por recomendación do meu mestre, decidín crear un fotologue con imaxes que teñan algho de particular. De momento, aínda teño catro ou cinco subidas, pero quero que non señan fotografías calesquera, senón aquelas suxerentes...

Para entrar no fotologue, tedes que ir a http://www.flickr.com e poñer, no apartado de usuarios, Andresinho... Así de fácil... xa me diredes que vos parecen as fotos...

Regreso de Andresinho...

Exames, exames e máis exames...

Tres semanas con agovio, tensión permanente, angustia, soidade, nervios... É horrible, se total non serven para nada... A maioría das cousas que "estudei" non as lembro... Nin un lixeiro recordo... E deixánnos tres días de descanso coma se iso fose a hostia... Menos mal que agora podo tomar a vida con relax e con calma... Ó menos hoxe sen estudar, aprendín o inimaxinable, ó ver a película O acorazado Potempkin... Recoñezo que é un pouco pesada, ó non ter os oídos acostumados a que non se ouva nengunha voz... Pero as impactantes imaxes misturadas coa lograda música fan deste feito histórico (demasiado esquecido) unha obra maestra... Pensar que nun día aprendes máis que nunha semana é alentador... pero tamén desconcertante...

 

Entrevista a Jairo Iglesias

Antes de comezar, teño que agradecer a Jairo, que me concedese o seu tempo a contestar as numerosas preguntas que lle fixen... Esta entrevista vén o caso para un traballo no que teño postas moitas esperanzas de Producción Publicitaria nos Medios Impresos. É un catálogo de productos de Cinemas da Lúa, aínda que eu centreino máis coma unha revista informativa...

Aí vos vai, desfrutade dun galáctico do cine:

Entrevista a Jairo Iglesias Martínez. Director de cine.

Jairo Iglesias é unha das grandes promesas do cinema galego. Ten nada máis e nada menos que 19 anos. Dende os 13, coa súa primeira cámara de vídeo, comeza a sentirse atraído polo mundo da imaxe e do cinema. É un grande admirador de Alejandro Amenábar, e considera a película Tesis, foco da súa inspiración. Ós 18 anos matricúlase na Escola de Imaxe e Son da cidade de A Coruña, e en 2005, é director de dúas Retrato, rodada en castelán, pero cun reparto galego envidiable, con Tamar Novas (Goya a mellor actor revelación), Sara Casasnovas, María Castro e César Goldi entre outros. Esta curtametraxe estreámola en Cinemas da Lúa, os días 14 e 16 de Febreiro ás 22.00 h. O director ten novos proxectos ilusionantes, e que esperemos, cheguen a ser tan exitosos ou máis, do que foron os anteriores (aínda que máis é difícil). Ademáis, é amigo meu, é coñézoo dende que ten catro aniños. Dá gusto ver como un amigo da infancia está a colleitar semellantes éxitos.

A- Antes de nada Jairo quería darte as grazas por concederlle esta entrevista a Cinemas da Lúa. É un pracer poder contar coas túas palabras nas nosas páxinas.

A- Primeiro de todo, fálenos das súas primeiras andanzas no mundo da cámara... Como e cando ocorreron?

J- Pois a verdade hai que remontarse moitos anos atrás cando collin unha cámara por primeira vez, debía de ter calculo eu uns cinco anos e pedíalle a cámara nas vacacións en Ribeira ós meus pais e grababa o cú da miña tía e cousas así.
Xa falando máis en serio, meu pai nos regalou unha cámara no ano 98 por reyes e intereseime para ver como funcionaba...

A- É vostede admirador de Amenábar, e Tamar Novas traballou con el na oscarizada película Mar Adentro... Que detalles lle puido contar Tamar sobre o director? Podería dicir que é o seu modelo a seguir? Hai outros directores que lle gusten persoalmente?

J- Sí, a verdade eu lle debo moito a Alejandro, xa que foi gracias a el polo que eu me interesei neste mundo, e quizás a razón pola que agora estou disfrutando facendo o que máis me gusta. Creo que  sí que é o meu modelo a seguir, xa que me interesa moitísimo o seu cine.
Eu creo que traballar con Tamar foi un luxo. Teño sorte porque é amigo meu tamén, e incluso fumos a ver Mar Adentro xuntos ó cine e me ía comentando cousiñas da película.
Cando comezas a ver cine ves directores que te chaman moito a atención. No meu caso e influenciado por Amenabar destaco a Alfred Hitchcock, o gran maestro; aínda que tamén me gusta xente como Shyamalan ou algúns clásicos coma Lubitchz.
Españois destacaría a Benito Zambrano, Berlanga, FF Gomez ou Fernando León de Aranoa.

A- Antes de ser director, realizou vostede outros traballos coma operador de cámara, edición. Fálenos do que supuxeron estas experiencias na súa traxectoria...

J- Eu creo que a escola de imaxe marcou un antes e un despois na miña vida. Antes dedicábame a facer os meus traballos en vídeo, pero cando coñeces xente igual ca ti, interesada no mundo pódense facer cousas moi boas.
Eu estudio imaxe de feito e fun operador de cámara en moitos documentais e curtas, e aparte da práctica que colles e do aprendizaxe, sirve para ver como traballan outros realizadores nas mesmas condicións ca ti, ou serve para ver a curta dende outro punto. A min gústame moito coller a cámara e creo que á hora de facer as túas propias produccións serve de moito porque coñeces mellor as distintas posibilidades da cámara ou dos operadores, e incluso á hora da planificación do guión técnico.

A- Agora adentrémonos no mundo de Retrato... Cal foi o motivo que lle inspirou a realizar esta curtametraxe?

J- Eu penso que ó principio era máis o rodar o meu primeiro corto que outra cousa. A historia non me chamaba moito ó principio, ata que fun desarrollando un guión máis estable e serio.
Despois o de rodar o primeiro corto era unha anédota e primaba a historia que queríamos transmitir.

A- Cal sería a mensaxe que tratar de enviar os espectadores?

J- Retrato quere dicir carpe diem...retrato quere intentar ver que moitas veces perdemos o tempo por culpa do medo a decidirnos. Eu creo que hai que disfrutar dos segundos que nos regalan, que máis adiante xa haberá tempo de chorar por eles.

A- Con que medios contou para levar a cabo a curtametraxe? Cal era o presuposto establecido?

J- Pois o presuposto éramos nós mesmos, xa que non tiñamos ningunha productora detrás. Conseguimos equipos gracias á Escola de Imaxe e Son da Coruña. Tamén aproveito para darlle ás gracias ó director de foto, Andrés Victorero, xa que foi el mesmo quen prestou todo o material e iluminación, e a Yago de sonido que fixo o propio.
Entre o que tiñamos todos logramos tirar do carro.

A- Como maquinou a idea da curtametraxe? Foi algo impulsivo ou máis ben foi pulido ata sacar a idea definitiva?

J- A idea principal mantívose dende o principio. Retrato nace un día que estaba eu a estudar nuha biblioteca; había un señor un tanto estrano ó meu lado...e a miña cabeza empezou a inventar unha conversa entre os dous. A partir de ahí creei a demais historia, todo-los personaxes, a mensaxe...
Aínda así a fase de escribir o guión non rematou ata poucas semanas antes de rodar, xa que fun introducindo cambios ata o final. De feito, agora que vexo faios do guión, pero xa non se pode facer nada, tírome dos cabelos...pero eu creo que son cousas que sirven para mellorar.

A- Como foi a preparación dos actores? Enfádase moito cando as cousas non saen coma un quere?
J- Pois eu tiven a sorte de traballar cun reparto de luxo e que non me fixo enfadar absolutamente nada. Cando traballas con actores profesionais é moi doado rodar cada unha das escenas porque entenden o que buscas á perfección.
Sergio Suárez, o rapaz pequeno, non é profesional pero incluso con el fixo as cousas perfectas dende o principio. Tiña un diálogo coa súa suposta nai que a mi me sorprendeu, porque o fixo tal e como o tiña eu na cabeza cando escribía o guión.

A- Supoño que cun reparto desta índole foi doado facer a curtametraxe...

J- Moi doado, como xa dixen antes. E dende aquí lles estou moi agradecido.

A- Que pensas do cinema galego? Está en expansión ou en decadencia? Que considera vostede realmente cinema galego?

J- O cinema galego eu creo que está un pouco estancado. Facer cine é moi caro, e EEUU está copando a cartelera polo que é moi difícil facerse un oco.
Penso tamén que non se dan moitas oportunidades por medo a non rentabilizar e iso fai que non avancemos.
Eu creo que o cinema galego é o que está feito por galegos, a pesar do idioma. Moitas veces se escolle un idioma ou outro dependendo da historia, do lugar...de moitos factores que moitas veces favorecen á propia historia.  Non creo que sexa unha decisión de ser máis galeguista ou menos.

A- Cinemas da Lúa aposta pola curtametraxe, realizando un pase semanal polo módico prezo de 1 €... Que opina do panorama actual das curtametraxes?

J- Hai xente moi boa. As curtas poden ser unha carta de presentación moitas veces para productores, para que crean en ti...pero eu creo que é moito máis.
X.L.Cuerda di que ‘para que contar en dúas horas unha historia que se pode contar en dez minutos’ e eu creo que ten razón. Hai historias que en longametraxe non funcionarían igual que funcionan en curtas. Se tivera que elixir os meus directores favoritos de curtas serían Iván Sáinz-Pardo e Oskar Santos. Galegos destacaría a Alberto Ponte e Alex Sampaio.

A- Por último, e reiterando os nosos agradecementos, fálenos dos seus próximos proxectos... Como van encamiñados, que temática perseguen...

J- Pois por sorte, algunha xente do equipo fixemos unha especie de productora para levar a cabo os nosos próximos proxectos, e así como grupo loitar para que salgan adiante, producciones RETRATO.
E a verdade é que moi ben, en febreiro rodaremos o que será a miña segunda curta ‘CICATRICES’, unha curta de tema social pois xira entorno a tres terapias de grupo: ex maltratadas, ex prostitutas e ex alcohólicos.
En setembro grabaremos un proxecto máis coidado e esperemos que con presuposto, que creo que se chamará ‘A ROSA DOS VENTOS’ que contará a historia dunha viuda na costa da morte, falará do mar e da soidade. É casualidade porque se acaba de estrenar unha serie de temática similiar na TVG, pero por sorte eu xa teño o guión escrito dende fai tempo e polo menos non me poderán dicir que o copie.

Moitas grazas pola entrevista Andrés, e xa sabes que estou aquí para o que precises. Un saúdo.

Moitísimas grazas por concedernos esta entrevista. Esperamos que Retrato sexa un de moitos exitazos. Unha aperta Jairo. E Noraboa.

                                                                              Entrevista de: Andrés Rozados Lorenzo